Pat  :  “อาจารย์คะ  ก็มีค่ะที่พยายามแค่ไหน  ก็ไม่สามารถเป็นเจ้าของได้”

อาจารย์  :    “เรื่องอะไร You คิดออกแล้วเหรอ”

Pat  :   “ก็เช่น เรื่อง ใจคนอื่น (ความคิด ความรู้สึกของคนอื่น) ไงคะที่เราไม่สามารถเอาของเค้ามาเป็นเจ้าของได้  โดยเฉพาะเรื่องความรักเห็นชัดที่สุด  ถ้าเค้าไม่ได้รักเรา  ถึงเราจะรักเค้ามากมายแค่ไหน พยายามดีกับเค้า ทำเพื่อเค้ามากมายแค่ไหนก็ตาม  ถ้า ใจเค้า ไม่รักเรา ไม่ว่าเราจะแสนดียังไง  เค้าไม่รักก็คือไม่รัก เพราะมันเป็นความรู้สึกในใจของเค้าค่ะ อื่ม..คือ...เรื่องอย่างนี้มันฝืนกันไม่ได้  เราก็จะไม่ได้ใจเค้ามาครอบครองเป็นเจ้าของ ใช่มั๊ยคะอาจารย์  ” ..(แง....แต่ก็ถ้าเรายังรักเค้าอยู่ล่ะ...ไหนว่าถ้าไม่ล้มเลิกก็จะได้งัย...งง..น่ะ.อาจารย์..ฮื่อๆๆๆๆ....โศกสุด...เหอ ทำไม่ได้ง่ายๆ นะคะอาจารย์ขา.....)

อาจารย์  :  “ถ้ารู้อย่างนี้  You ควรจะทำอย่างไรต่อไป  ต่อให้ You พยายามจนเค้าใจอ่อน เห็นใจ ต่อให้ได้ตัวเค้ามาด้วยก็เถอะ  แล้ว You  แน่ใจเหรอว่าได้ใจเค้า มาเป็นเจ้าของจริงๆ You ได้ใจเค้าความคิดของเค้ามาเป็นของ You ได้จริงๆเหรอ” (แน่ะ รู้ได้งัย ว่าเราคิดแบบนี้น่ะ..ฮึ)

Pat  :   “เอ้อ…….” (แงะ....อาจารย์น่ะ ก็ถ้า Pat ยังรักเขาอยู่ล่ะ แหมให้ตัดใจเลยเหรอ...เฮ้อ...)

อาจารย์  :  “ มีแต่ ใจตัวเองเท่านั้นนะที่เราเป็นเจ้าของได้  เมื่อ You เป็นเจ้าของใจตัวเอง You ก็ต้องดูแลและควบคุม บังคับใจตัวเองให้ได้สิ  ก็ใจเรานะ  เราจะปล่อยใจเราให้เป็นไปตามอะไรล่ะ  ถ้าไม่ให้เป็นตามที่  You ต้องการ  ควบคุมใจตัวเองให้ได้ฝึกบ่อยๆนะทำได้บ้างรึยัง”